Over
Voor Afira
Afira Hof, een 17-jarig meisje uit Wieringerwerf, is op zondagavond 13 juli op Texel om het leven gekomen. Ze fietste met een vriendin op het fietspad toen ze door een dronken Duitse automobilist (20) werden aangereden. Het ongeluk gebeurde op de Krimweg in De Cocksdorp op Texel. Beiden werden door de auto geschept en gelanceerd in een weiland naast de weg.
Afira was op slag dood, haar vriendin, afkomstig uit Schagen, bleef fysiek ongedeerd maar raakte wel in shock door de traumatische gebeurtenis. Na de aanrijding probeerden passanten de bestuurder tot stoppen te dwingen maar moesten opzij springen want de bestuurder reed met hoge snelheid door. De bestuurder reed door op de doodlopende Krimweg. Aan het einde keerde hij om en reed nogmaals langs de plaats des onheils. Een omstander die hem tegen probeerde te houden moest opzij springen om niet aangereden te worden.
Aan de hand van het kenteken kwam een agent in een onopvallende auto de verdachten op het spoor in het plaatsje De Waal. Hij volgde de auto en deze stopte op een teken van een politieauto op de Pontweg in Den Burg. De 20-jarige bestuurder uit Ratingen bleek zes keer de toegestane hoeveelheid alcohol te hebben gedronken. Hij blies 540 milligram alcohol, tot 90 milligram is toegestaan voor een beginnende bestuurder. Er is ook nog bloed afgenomen. Het rijbewijs van de bestuurder is ingenomen en zijn auto is in beslag genomen.
Afira werkte bij strandpaviljoen Paal 28, ze was net geslaagd voor de Havo en wilde negen weken op Texel werken om wat bij te verdienen. Ze zou na de zomer gaan studeren aan de Hoge Hotelschool in Leeuwarden. Ze had daar net een studentenkamer gevonden.Afira was ook trompetiste in het Noord Hollands Jeugd Fanfare Orkest, een jeugdorkest van jonge muzikanten tussen 12 en 25 jaar.
Lieve Afira, je had nog een heel leven voor je. Wat afschuwelijk dat het zo moest eindigen. Let vanuit de hemel een beetje op ons, zodat dit soort dingen niet meer hoeven gebeuren.
Sponsor
Laat je vrienden weten dat het je raakt.
Voeg deze Tribute toe aan je Facebook pagina.


Mijn herinnering
Carina Bruyneel Apr 19, 2009
Leven en overleven zijn woorden die we nu moeten leren mee omgaan, en het lukt niet altijd, maar ik vind het niet meer zo erg dat het niet lukt.......ik hou teveel van mijn meisje...
Wat de omgeving ook zegt, ik leef op mijn gevoel, ik zoek steun bij lotgenoten...en ik ben ze zo dankbaar dat ze me uit die put steeds weer trekken..
Als alleenstaande moeder met 1 kind, val je de afgrond binnen.....en zonder herkenning van lotgenoten is het niet haalbaar......
Eerlijk ??? Ik had ze liever niet gekend....dan was zij er nog. Maar nu ik ze heb, kan ik niet meer zonder. Dinie, Monika, Sietske, Lieve en zovelen nog.........hen ben ik zo dankbaar dat ze af en toe eens iets laten horen.......
Vanuit Gent blaas ik heel veel kusjes naar waar jullie allen zijn, geef de kusjes door......we missen jullie........
Je ouders hebben een pareltje van een site van een parel van een dochter !!
Liefs, Carina B. mama van Anja Devos
Van Dinie
Dinie moeder van Peter Apr 05, 2009
In onze chaos van het leven zijn je moeder en ik elkaar tegen gekomen . We herkennen elkaars pijn. Elkaars hoop in onze wanhoop. Want jij lieve Afira . En mijn kind Peter moeten wij nu al op jonge leeftijd missen. Te vroeg hebben wij afscheid moeten nemen. Het doet zeer , want het vertrouwde is er niet meer en niets maar dan ook niets kan de leegte van jullie afwezigheid vullen.,Maar wij gedenken jullie meer dan ooit .En dat kan op vele manieren. De herinneringen in de verhalen worden door verteld Je moeder is iemand die een blijvende indruk op mij maakt. Ook een moeder die genadeloos en wreed de dood is tegen gekomen. Samen met andere moeders blijven wij er voor zorgen . Dat lichtjes blijven branden
Missen !!!!!!!!
Geeske Feb 10, 2009
Meisje ik mis je zo vreselijk, het doet zo zeer. Vergeten kan ik je nooit.
kusjes en heel veel warme knuffels van mama. XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Mijn herinnering
Marleen Jan 19, 2009
we missen je al een half jaar,,
weet niet goed hoe ik er mee om moet gaan mop,,
ik laat vaak een berichtje achter op je hyves en hoopt dat
je het dan zult lezen.....
net zoals ik hoop dat je dit kunt lezen,,
Meid we missen je hier heel erg,,
ik heb nu al een tijdje een beige/groenige roos op mn bureau liggen
die ik binnenkort bij je langs zal brengen met een mooie tekst erbij..
Hoop dat je hem mooi vind.!!
Ik weet eigenlijk niet zo goed meer wat ik moet zeggen,,
alleen dat ik je heel erg mis,,
Heb je zoveel willen vertellen!!!
wil je zo graag even spreken,, al was het maar op msn,,
en het gevoel dat je iets zo graag wil dat het moet gebeuren van jezelf,, maar niet gebeurt is vreselijk fiet..!
Ooit komen we elkaar weer tegen daarboven,,
Liefs Marleen. ['L]