Oprecht meeleven met Jannetje, Fabienne, Joelle, Raoul en jouw vele andere dierbaren,
want zij zullen het sinds dinsdagavond zonder jou als fysiek mens moeten zien te klaren.

Op deze momenten van verbijstering ter ondersteuning wat warme woorden van troost,
want jouw gezin zal het helaas zonder jou moeten doen, juist met het jonge kroost.

Gisterenavond kreeg ik het drieste nieuws vanuit een in rouw gedompeld Waterland
en pas wat later las ik het zo trieste overlijdensbericht met Joke in De Volkskrant,

Vroeg wakker geschrokken ging ik voor jou vanochtend met dit sneldicht aan de slag
er is immers meer tussen hemel en aarde en ook tussen donkere nacht en lichte dag.

De onheilstijding van jouw overlijden op 21 oktober deed mij totaal verstijven
doch zoals wij wellicht meer dan ooit beseffen: fijne herinneringen zullen blijven,

Met plezier denk ik dus nu terug aan o zo vele fijne momenten met jou samen,
vanaf jouw wolk kun jij dat als voormalig Rijper Rechtestraat-overbuurman beamen.

Schouder aan schouder trokken jij en ik met anderen ooit tegen onrecht ten strijde;
vooral vanuit onze vereniging ‘Rijp voor Verbetering’, die tot vergroening leidde.

Groene en koene ridders Ad van Nood, Kees de Gooijer, jij & ik vochten verbeten,
al lijken de toen bereikte Rijper resultaten na zo’n 25 jaar inmiddels wat versleten.

Het gemeenschappelijk strijden leidde bovenal tot hechte vriendschap met elkaar.
Lief en leed hebben wij lang samen gedeeld; zo was ook Françoise’s dood heel naar.

Uitgerekend afgelopen dinsdag reden Joke en ik ‘en retour’ langs het Franse Montauban
en spraken toen samen met warme woorden over jou en jouw familiaire achterban.

Na onze terugkeer uit jouw ‘La douce France’ wilde ik ook jou één dezer dagen bellen,
wij hebben elkaar immers -in ons ooit zo vertrouwde Waterland- nog zoveel te vertellen.

Dat ben ik overigens nog steeds van plan, zij het komende Marker maandag in andersoortige vorm,

Dan zie jij mij in jouw andere vertrouwde oord verschijnen want ware kameraadschap blijft onze norm

Zo zou ik na veel jaren van schijnbare vergetelheid ons compaen-schap willen blijven schragen,

na onze vele gezamenlijke Rijper jaren nu tot in de lange -soms lege- lengte der spirituele dagen.



Cor J.M. Denneman, Zeist, 25 oktober 2008

De buurman, de vriend, de bondgenoot, de bierbroeder, de tafeltenniskampioen... we gaan ze allemaal zo missen. De kuchjes achter de coniferen, als jij jouw Volkskrant las aan jouw kant en ik de mijne aan mijn kant - terwijl we dezelfde conclusies trokken - ik zal ze zo missen. Dank je wel voor alles wat je hebt gedaan, voor Waterland, voor Marken en voor ons. Liefs van LYDIA, MOHAMED en ROOSMARIJN