Over
Antonio's leven
Antonio is op 30 januari 1934 te Napels in Italie geboren. Hij heeft zes jaar op zijn "Amerigo Verspucci" gevaren en veel van de wereld gezien. Hij is in 1960 naar Nederland gekomen en is in de textiel terecht gekomen. Daarna heeft hij tot aan zijn pensioen bij Stork in Hengelo gewerkt. Antonio heeft 6 kinderen die hij met liefde en respect heeft opgevoed. Zijn kinderen waren alles voor hem en hij was trots op ze met wat ze bereikt hebben. Van zijn elf kleinkinderen kon hij echt genieten. Zijn hondje (Cinny), zijn hobby's (postzegels en biljarten) gaven hem de nodige ontspannende momenten. Hij kon echt van de gezelligheid genieten. Zowel thuis als buitenshuis. Drie jaar geleden is hij ziek geworden. Ondanks de liefdevolle verzorging van zijn vrouw en kinderen heeft hij de strijd verloren. Hij is op 24 december rustig ingeslapen. Nu alweer een jaar geleden.
Sponsor
Laat je vrienden weten dat het je raakt.
Voeg deze Tribute toe aan je Facebook pagina.

Mijn herinnering
sanne Feb 12, 2009
nu alweer meer dan een jaar geleden, wat gaat het toch snel:(. We missen je nog steeds enorm, maar om het gemis een beetje te verzachten denk ik aan de mooie herinneringen die ik aan je heb. Zolas de slaappartijtjes bij je waar ik altijd veel plezier met je had:) Of aan de dagen dat ik als ik s,ochtends naar school ging dat ik je eerst even opzocht in het station om je een kus te geven. Je deelde daar de spits uit.
Al je grapjes en lolletjes, kortom opa Ik heb hele fijne herineringen aan je en die zal ik van mij leven lang niet vergeten.
TI AMO hele dikke knuffel aan jou lieve opa
Mijn herinnering
judith Jan 17, 2009
ik ben erg blij dat ik jou heb mogen kennen.
heb vele mooie momenten, met jou mee gemaakt.
wie maakt nou de heerlijke soep! net zo lekker als jij die atijd maakte?
lieve lieve lieve toni.
bedankt dat ik je heb moge kennen.
ooit zien we elkaar weer.
dag lieve toni.
we zullen nooit vergeten
Truus Buonfanti (Mei 16, 2009)
Mijn herinnering
Bianca Buonfanti Jan 17, 2009
alweer een jaar en 1 maand geleden
de tijd gaat snel, veel te snel.
Geen dag gaat voorbij,
Dat ik niet aan jou denk
Zo hebben wij afscheid kunnen nemen, als het langzaam gaat
zo rustig en geleidelijk over de jaren.
dit afscheid was niet ruw , niet hard en niet onverwacht.
en juist daardoor een beetje te verdragen.
Je hoeft niet meer , het is zo wel genoeg.
je lichaam was te moe om nog langer te leven.
het is voor jou beter zo.
maar voor ons elke dag moeilijker om verder te gaan
mijn grote voorbeeld , mijn trots! still miss you everyday !
de mooiste ster daarboven
SALVATORE BUONFANTI (Mrt 12, 2009)
Mijn herinnering
Truus Buonfanti Jan 17, 2009
Alles waar we eens van droomden, dat heeft het leven ons gebracht.
Samen waren we gelukkig en aan een afscheid had niemand gedacht.
Vele mooie lange jaren, altijd stond je aan mijn zij
Heel ons leven leek een sprookje, de zon in mijn leven dat was jij.
Heel ons leven leek een sprookje, toen kwam het afscheid voor jou en voor mij.
Vele mooie lange jaren, die zijn nu voorgoed voorbij.
En toen ik jou nog zoveel wilde vragen, gaf jij geen antwoord meer aan mij.
Ik zal je nooit vergeten , omdat ik heel veel van je hou.
En de tranen in mijn ogen zeggen Toni bedankt voor je liefde en trouw
Ciao arriverderci
Amore mio