Dhr. B. Emmink

Om de kracht van de Here bidden we ook voor de

nabestaanden van Berend (Bé) Emmink, in het bijzonder voor

zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen.

“Je handen hebben voor ons gewerkt

Je hart heeft voor ons geklopt

Je ogen hebben tot het laatst ons gezocht

Je liefde voor ons stond boven aan

Hand in hand zijn wij tot aan de drempel gegaan”.

Deze woorden schreven Henny en haar kinderen en

kleinkinderen op de rouwkaart van hun lieve man, hun

zorgzame vader en trotse opa, “met diep respect en dankbaar

voor alle liefde die hij hun gaf”.

Midden in het leven zijn we door de dood omgeven, zegt een

oud gezegde. Hoe pijnlijk werden wij bij dat oude gezegde

bepaald. Bé kreeg een herseninfarct en een paar dagen later

stierf hij, waren we hem zomaar ineens kwijt.

In de dienst van Woord en Gebed op vrijdag 21 december

dachten we terug aan zijn leven. Zijn levensboek begon in

Avereest, hij groeide op in Witharen op de boerderij van zijn

ouders. Hij wilde zelf geen boer worden, maar ging naar de

ambachtsschool om meubelmaker te worden. In Hoogeveen en

Ommen was hij stoffeerder, maar moest dit vak opgeven

vanwege zijn gezondheid. Daarna was hij chauffeur en deed

ook ander werk. Daar kwam echter een einde aan toen hij op

z’n 57-ste een hartinfarct kreeg en zodanig verzwakte dat hij niet

meer werken kon.

Een grote rol in zijn leven speelden zijn kleinkinderen. Hij was

een echte opa, een Opa met een hoofdletter. Niet alleen voor

hen, maar ook voor andere kinderen. En ook zijn vrouw en

kinderen spraken met veel liefde over hem. Eén van de

hoogtepunten in het gezinsleven was 27 april 2007, toen ze het

40-jarig huwelijksjubileum vierden. “Heden moet Ik in uw huis

zijn” was de trouwtekst. In dat vertrouwen mochten ze met

elkaar als gezin leven, mag je ook de toekomst ingaan, in het

machtige vertrouwen dat God bij je is. Dion, één van de

kleinkinderen schreef een gedichtje op een papiertje dat zijn

opa erg mooi vond:

”God kent jou vanaf het begin, helemaal van buiten en van

binnen in, Hij kent al je vreugde en al je verdriet, want Hij ziet

de dingen die een ander niet ziet”.

In de afscheidsdienst luisterden we naar woorden uit Psalm 116

en naar de bede “In dood en leven, Heer, wees Gij nabij”.

Er klonken ook lieve, warme woorden van schoondochters van

Bé Emmink, schoondochters die als dochters voor hem werden.

En we zongen en baden:

“Neem, Heer, mijn beide handen en leid uw kind, tot ik aan

d’eeuwige stranden de ruste vind!”

Bé Emmink stierf op 15 december, op de leeftijd van 72 jaar.