Voor Brenda

Ik ben in december 2004 in Oegstgeest komen werken, Brenda werkte daar al sinds 1999, eerst als uitzendkracht, later als vaste medewerker. De eerste jaren zag ik Brenda wel eens op de begane grond en begroetten we elkaar vriendelijk, collega’s niets meer of minder. Ik vond haar wel aardig en ging er eigenlijk automatisch vanuit dat ze, gezien haar leeftijd, getrouwd zou zijn (of gescheiden) en kinderen zou hebben. Beeldvorming… Achteraf bleek dat zij mij in die periode maar een arrogante lul vond die pedant door de hal dwaalde. We hebben er later nog vaak en lang over gelachen. Waar we nooit achter zijn gekomen is of we elkaar niet tijdens de studie al gezien hebben. Het kan haast niet anders, maar het heeft kennelijk toen geen indruk gemaakt. Later des te meer.

Na de barbecue van werk op 7 september 2006 kwam een ‘select’ gezelschap nog terecht in de enige kroeg van Oegstgeest: De Gouwe. Puur bij toeval kwam ik op een bepaald moment naast Brenda te zitten. Zij had, net als als ik, al enige drankjes op. Een paar opmerkingen van haar wekten mijn interesse. Die avond heb ik haar gezegd dat het me leuk leek een keer af te spreken. Na een week had ik eindelijk de moed om een e-mail te sturen en een afspraak voor te stellen. Dat was het begin van een heftige relatie.

De eerste afspraak, 23 september. We hadden afgesproken dat ik Brenda thuis zou ophalen en dan met de bus naar het centrum zouden gaan. Het was mooi weer en we konden terecht op het terras van een bruine kroeg. Daarna zouden we nog wat gaan eten in een Italiaans restaurant dat om de hoek lag. De avond verliep geweldig, al at Brenda geen hap, achteraf bleek van de zenuwen, en dat heeft ze nog drie maanden volgehouden. We bleken grotendeels dezelfde interesses te hebben en op de weg terug kwam het tot een eerste contact: ze pakte even mijn hand bij de bushalte. Vanaf dat moment was het raak. Met Brenda mee naar huis, praten en borrelen tot diep in de nacht. De relatie was daar, onzeker van beide kanten, Brenda had 15 jaar geen relatie gehad en ik al 9 jaar niets heel serieus. We hadden ons allebei erop ingesteld dat we de rest van ons leven ‘single’ zouden blijven.

Wat volgde waren de mooiste jaren van ons leven. Alles, maar dan ook alles, klopte. We hielden allebei van koken, genieten van lekker eten en drinken, roken, muziek, bizarre films, katten. Dat wil niet zeggen dat onze levens identiek waren. Brenda had HAAR huis en ik het MIJNE. Daar golden andere regels, die door de ander ook volstrekt gerespecteerd werden. Brenda had voor begin oktober al een vakantie geboekt in Duitsland. Ik ben haar in een romantische bui achterna gereisd naar Berlijn, we kenden elkaar anderhalve week en toch hadden we via SMS contact alsof we elkaar al járen kenden. We hebben in Berlijn samen haar verjaardag gevierd.

Vanaf Berlijn hadden we in ieder geval het idee samen zoveel mogelijk steden te gaan zien, vooral binnen Europa. Dat heeft geleid tot vakanties in Praag/Boedapest en Polen, en natuurlijk nóg een keer Berlijn, Brenda’s favoriete stad. Toekomstplannen waren er nog genoeg: een cruise over de Oostzee als huwelijksreis, Istanbul, Italië, en, uiteindelijk, als zij haar vliegangst had overwonnen, Moskou of misschien nog wel verder weg.

We hebben de afgelopen jaren ongelooflijk van elkaar genoten. Ieder moment dat we bij elkaar waren was een feest. Ik koester dat ook. Foto’s zijn voor mij niet nodig om een beeld te krijgen, alles staat in mijn geheugen gegrift, ieder moment, iedere keer dat we samen iets gedaan hebben, wat we samen gekookt hebben, de lol die we daarbij hadden, vaak ook het samen een beetje bezopen zijn, tot diep in de nacht DVD’s kijken, muziek luisteren. Het genieten van onze poezen. Mijn katten waren haar katten, haar kat was mijn kat. We konden altijd overal over praten, taboe’s waren er niet.

Als ik Brenda kenschets dan was zij schuchter, introvert en toch tegelijkertijd temperamentvol. Ze kon zich over kleine dingen ongelooflijk opwinden. Ze had altijd moeite zich ergens aan te zetten. Rustig op de bank een boekje lezen kreeg meestal prioriteit boven huishoudelijk werk. Liever lui dan moe, en al helemaal als het om lichamelijke inspanningen ging. Ze vond het heerlijk om vertroeteld te worden, en dat kwam goed uit want ik vond het heerlijk haar te vertroetelen. Van strelen kon ze nooit genoeg krijgen. Ze had een heerlijk zwart gevoel voor humor. Fysiek was ze niet altijd in goeden doen, zeker de tweede helft van 2008 niet. Na een behandeling tegen bloedarmoede ging het de afgelopen maanden echter steeds beter. Ze had meer puf, ze kon een nieuwe richting inslaan op werk en wij waren gelukkig. Tegen wat we altijd hadden beweerd in, besloten we te gaan trouwen. Juist nu is het dan gebeurd, totaal onverwacht. Ik zal haar nooit vergeten en voor altijd blijven missen. Het gevoel dat wij voor elkaar hadden is iets dat we geen van beiden ooit voor iemand anders gevoeld hebben. Hoewel het veel te kort heeft geduurd ben ik toch dankbaar voor de tijd die we samen gehad hebben en dat Brenda op misschien wel het hoogtepunt in haar leven gestorven is. Lieverd, ik mis je zo ontzettend.

Fred

http://video.aol.com/video-detail/rammstein-ohne-dich-with-lyrics/2594786974/?icid=VIDURVMUS03

Wer zu Lebzeit gut auf Erden
wird nach dem Tod ein Engel werden
den Blick gen Himmel fragst du dann
warum man sie nicht sehen kann

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Sie leben hinterm Sonnenschein
getrennt von uns unendlich weit
sie müssen sich an Sterne krallen (ganz fest)
damit sie nicht vom Himmel fallen

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

                                                                    Zeven maal om de aarde te gaan,