Danny Makropoulos}’s portrait

Danny Makropoulos

  • 26 jaar
  • Man
  • Geboortedatum Jul 11, 1984
  • Sterfdatum Sep 23, 2010
  • Nijmegen, Netherlands
Onze Zoon/Broer/Oom/Vader/ Danny Makropoulos is overleden door een auto ongeluk, waarom moest dit gebeuren, hij laat ook 2 kleine dochters na.We zullen danny nooit meer vergeten.
Bekijk alle herinneringen »

Herinneringen

Lieve Danny xxx

Maria Makropoulos Apr 24, 2012

Ja alweer 19 maanden dat wij je verloren hebben, net wat Ans zegt voor velen een tijd geleden,maar ook voor mij is het als de dag van gister,en die tijd staat ook nog op de 22/23e,de woensdag en de donderdag en elke maand de 22e en de 23e is het extra zwaar,met zo.n erge pijn en verdriet. hoelanger je weg bent uit ons leven hoe erger ik je mis en boos en zo machteloos ben,die gevoelens waar ik mee kramp verdwijnen en slijten niet.
Ben het weekend via vakantieveiling wat jij graag deed en wij nog in aug 2010 zijn geweest na Prinsenmeer geweest,alleen in een huisje met luna,en.. jou,Frank,met zijn gezin en schoonfamilie waren er ook maar;n stukje van mijn huisje af,met het bieden op een weekend daar geen benul van gehad om welk huisje het ging?... later goed door genomen!!..de zelfde chalet als jij toen had alleen een stukje er van af,ben er wel aantal malen voorbij gelopen en even bij stil gestaan met dikke tranen en de herineringen die parten speelde!
Het was een dubbel gevoel maar eerlijk gezegd het voelde fijn/goed het gevoel dat wij daar samen toen zijn geweest,Dylan wilde niet mee wat ik al dacht waarom niet ,hij zei (het is saai,smoesje)en te veel herinneringen aan jou,aahh,maar ik begreep hem,ik had er zelf ook moeite mee om die stap te zetten,dat is er gisteravond en vandaag denk ik ook uitgekomen,weet het niet,maar weet wel dat ik er niet meer heen ga voorlopig de eerste jaren.pff
Thuis is mij plek waar ik het liefste ben en het liefst niet meet uit ga.
Liefs Mama xxx

Mij lievelingetje

ans Apr 23, 2012

lieve danny het is 19maanden geleden dat je niet meer bij ons bent,voor andere is de tijd snel voor bij gegaan,maar voor ons niet,het lijkt de dag van gister,die pijn blijft die gemis word erger,en weet nog steeds niet hoe ik er mee om moet gaan,bestond er maar een tijdmachine,die terug in de tijd ging en dit niet liet gebeuren,dit tegenhield,dan was je gewoon nog hier bij ons allemaal.maar dat bestaat niet is de realiteit niet,dit is de realiteit en daar durf ik soms niet aan te denken.het is nog na zoveel maanden onwerkelijk,en iedere dag vraag ik nog steeds waarom waarom jij?ik kan met woorden niet uitleggen hoe veel ik je mis,dat is niet te beschrijven,we houden van je,dikke kus

Kleine vriend

Patrick Apr 12, 2012

Hey Kleine,

ik zat van de week te luisteren en toen hoorde ik een tekst op de radio van iemand die een gedicht voor las ik moest gelijk denken aan de mensen die jou zo lief hebben en dan praat ik natuurlijk over je ouders je broers en angela dus ik thuis gelijk zoeken of ik dat kon vinden op internet en had zo.n gelijke tekst gevonden dus wil ik het met je delen

Zo ineens ging hij bij jullie weg.
Terug komen doet hij niet, wat ik ook zeg.
Ooit hopen jullie hem weer te zien.
En dan niet alleen in een herinnering misschien.

Soms hebben jullie ineens veel verdriet.
Maar dan snappen de meeste mensen jullie tranen niet.
Er gaat geen dag voorbij dat jullie niet aan hem denken.
En dan jullie aandacht hieraan willen schenken.

hij is voorgoed weg, en dat zijn er velen die dat weten.
En sommige mensen zijn hem dan ook nu al vergeten.
Iedereen zegt hij is dood,dus jullie moeten doorgaan met jullie leven.
Dat weten jullie ook wel,alleen hebben jullie daar de tijd voor nodig en dat
duurt toch wel even.

Nu is er een grote leegte gekomen.
Maar hij komt nog steeds terug in jullie dromen.
De ene dag meer dan de andere dag.
Maar denk dan steeds aan hem met een lach.

Eens komt de dag, dat jullie weer samen zullen komen.
En tot die dag, kunnen jullie hier alleen maar van dromen.
hij is nu in de hemel je kan hem vast horen lachen.
En weten dat hij op jullie komst zit te wachten.

Alleen is het nog niet jullie tijd.
En jullie weten ook dat deze pijn bijna niet slijt.
Dit verdriet verwerken gaat met een hele hoop pijn.
ik ben trots dat ik een van je vrienden mocht zijn

Rust zacht kleine vriend!!

Greetzzz Kwee

Maria Makropoulos (Apr 14, 2012)

Dank je Patrick,dat je dit gedicht wilde delen en aan Danny denkt,toch wel iemand die het beetje begrijpt hoe wij ons voelen.precies zo het er staat of gelezen is,zo is het werkelijk.ooit zal er een dag komen,dat men tegen mijn en ons gaan zeggen, is het nog niet over of heb je nog verdriet het is al zólang geleden!! want dat komt zeker eens een keer dat mensen dat tegen je gaan zeggen(hoor ik van andere ouders/lotgenoten),voor de buitenwereld ja,maar over 5/10 jaar /ons hele leven zijn we ons kind kwijt,en dat snappen mensen niet,dan is het of ze het over je huisdier die je verloren hebt,is ook verdrietig,maar daar kom je over heen,hier heb ik en ook jij het over het verlies van een KIND,mijn kind,een kind verliezen daar kom je denk ik nooit over heendat verwerk je niet denk ook nooit en accepeteren ook al nooit. Maar fijn om te weten dat je toch nog Danny zijn naam noemt en aan hem denkt! Zijn naam niet meer noemen, is vergeten dat hij er was en echt dood,dood is. Dank je liefs Maria

Mijn lievelingetje

ans Apr 11, 2012

Lieve Danny,ik mis je onbeschrijfelijk veel,en ik heb nog zoveel tegen jou te zeggen,maar weet niet hoe ik me woorden moet uitdrukken,ik denk nog steeds aan die dag dat ik je de laatste x zag,en dat doet pijn,waarom jij?je was zo lief,met die kuiltjes in je wang,als ik jou zag was ik vrolijker met je grapjes altijd,of de Griekse dans voor doen,ik kan nu alleen maar aan de herinneringen denken,de tijden wat we samen mee hebben gemaakt,je bent uit het oog maar zeker niet uit me hart,dikke kus

Maria Makropoulos (Apr 14, 2012)

Lieve Ans...ppff wat jij schrijft doet mijn hart extra pijn,en lees dit met dikke tranen,ik denk ook zo steeds meer aan de herinneringen van hoe Danny echt was..een hart van goud,de grapjes,zijn lieve kuiltje in z'n wang,en dat doet pijn ook de herinneringen omdat het nog niet te bevatten is dat hij echt niet meer bij ons is.men zegt koester de momenten die je hebt aan Danny,maar voor diegene makkelijk gezegd die geen kind hebben verloren,ooit zal het koesteren om de herinnerringen er wel komen mischien,maar nu is er alleen maar verdriet en niet kunnen doorgaan,door áán zijn herinneringen te denken want mijn leven staat nog steeds stil,al ga ik door,en tegelijk niet door. Liefs Maria xxx

Deel ook je eigen herinnering

Om een herinnering achter te laten, dienen de onderstaande velden ingevuld te worden.

 *
 *
Icoon

Kies een icoon

Meer »

V&A (0)

Nieuw! Beantwoord een vraag en lees reacties van anderen

  • Wat was de eerste baan van Danny Makropoulos? Vond hij/zij het leuk?

Deze Tribute is gesponsord

Laat weten dat je het nooit zult vergeten

OR

Show

Widget

Ontdek over wie Mensen hun Respect Twitteren

Muziek

Macromedia Flash Player 9 is required
Bekijk alle bezoekers »

Bezoekers

Bezocht zojuist

Michano Makropoulos

nijmegen, Netherlands

Bezocht Jun 15, 2011

Vader

Netherlands

Bezocht Jun 13, 2011

Maria Makropoulos

Nijmegen, Netherlands

Bezocht Jun 13, 2011

Tribute gestart door

Michael Makropoulos

    Nijmegen, Netherlands

    Bezocht Jun 11, 2011