Dendermonde vrijdag 23 januari.

Een dag die begint als iedere andere, mensen maken zich op om aan het werk te gaan.

Mensen brengen hun kinderen naar de opvang, een kus en een knuffel en ze gaan.

Niet wetend wat de dag hun brengen zal.

Zo ook in Dendermonde op deze inktzwarte vrijdag.

Mensen hebben hun kinderen gebracht en afscheid genomen, niet wetende dat het voor altijd zou zijn.

Het noodlot slaat toe en verwoest de levens van allen.

De dader slacht 2 kinderen en een leidster af en laat vele gewonden achter.

Ook laat hij verbijstering na in heel Europa.

Ik huil, tranen van verdriet, woede, onmacht en onbegrip rollen over mijn wangen als ik dit schrijf en velen met mij.

Ik schreeuw het uit. WAAROM???

Kinderen zo jong en onschuldig, afgeslacht of voor het leven getekend.

Het leven van de ouders, nabestaanden, betrokkenen, weg, in splinters.

Een stille tocht was georganiseerd, maar er moeten geen stille tochten komen, de mensen moeten het uitschreeuwen. WAAROM???

Ik kijk naar de foto van mijn zoons, ook zij hebben op een kinderdagverblijf gezeten, daar waren ze altijd veilig, net als op school, dacht ik.

Mijn vaderhart huilt bij de gedachte en het scheurt.

Mijn medeleven voor de betrokkenen is niet in woorden uit te drukken, mijn tranen van verdriet zijn voor hun, want ik huil mee en velen met mij.

Voor mij is dit het zoveelste bewijs, dat er geen God is en anders is het een sadistische hufter.

Want geen God, zoals de geloven haar voorstellen, zou dit laten gebeuren.

Ik hoop op een vorm van gerechtigheid en wens de dader een hele langzame en pijnlijke dood, graag was ik zijn beul, maar ik denk dat ik zou moeten aansluiten in een hele lange rij.

Wanhopig zoek ik naar antwoorden, maar die zijn er niet, onbegrip en onvermogen is alles wat ik vind.

Ik roep iedereen op om te schreeuwen. Waarom???

Geen stille tochten meer, maar laat je horen en schreeuw met mij. Waarom???

Mijn verslagenheid is groot, mijn woede groter.

Ido

Nb. deze mag gekopieerd, gebruikt, doorgestuurd of wat dan ook onder voorwaarde dat de tekst in zijn geheel blijft