Dini Evers-Bosveld Tribute

Mijn moeder werd geboren op 10-11-1929 te Deventer.Als 3e en laatste kind van haar ouders.Toen ze 10 jaar was brak de 2e wereldoorlog uit en volgden er 5 niet zulke prettige jaren.Na de oorlog leerde zij,mijn vader Ab kennen.Mijn vader moest voor 2,5 jaar naar Indië met het leger.Maar mam bleef op hem wachten.Kort na zijn terugkomst zijn ze getrouwd en werd er na 1 jaar huwelijk een zoon geboren....Therry. Ze waren heel gelukkig met hem en verhuisden na een paar jaar bij opa en oma te hebben gewoond,naar een flat in Deventer.In 1962 werd ik geboren, voor hun kwam een koningswens uit, eerst een zoon en nu dan een dochter.In 1964 zijn we naar Nijmegen verhuisd en werkte mijn vader als machinist bij de spoorwegen. Toen mijn moeder net 39 jaar was geworden, overleed mijn vader heel plotseling op 41 jarige leeftijd! Daar stond ze dan ineens alleen met 2 kinderen! Dit was een zeer zwarte periode in het leven van mijn moeder.Gelukkig met veel hulp van Oma en steun van ons,haar kinderen,kwam ze deze zware klap toch te boven. Ze heeft het prima gedaan het opvoeden en we hebben een hele fijne jeugd gehad, waar ik nog steeds met plezier op terug kijk.Altijd een warm nest , een luisterend oor en helpende hand..Haar kinderen waren haar alles, en toen ik haar 2 kleinkinderen schonk, genoot ze daar met volle teugen van,en was altijd bereid om op ze te passen.Zo was mijn moeder, altijd goede zin, lekker overal naartoe, dagjes uit, vakanties,shoppen en noem het allemaal maar op.Kortom een echte levensgenieter..En daar kwam ineens een einde aan, toen ze vertelde dat ze niet lekker was, misselijk,moe, nergens meer zin in enz enz.Op 30 mei 2007 kwam het vreselijke nieuws, mijn moeder was ongeneeslijk ziek.Wat een klap...wat een verdriet...vreselijk was het. 7 weken na dit vreselijke nieuws overleed ze op 20 juli,notabene de verjaardag van mijn zoontje Jaimie!De pijn is onbeschrijflijk, we kunnen het nog steeds niet goed bevatten wat er allemaal is gebeurd,, laat staan dat we het kunnen accepteren dat ze er niet meer is....nooit meer ff bellen....nooit geen vakanties meer samen....nooit meer ff samen ergens koffie drinken.....nooit meer samen lachen....nooit meer dat luisterende oor....nooit meer die helpende hand waar je altijd op terug kunt vallen.....nooit meer mam!!!! We missen haar zo......Lieve mam voor jou deze site, een speciaal plekje waar wij verdriet van ons af kunnen schrijven.En omdat je dat speciale plekje zo verdiend!Mam.....we houden van je.....en dat is voor altijd!