Papa is geboren als 6e kind in een slagersgezin van 7 kinderen.

Op 6 jarige leeftijd sprak hij al vloeiend Latijns “Dominus vobiscum”. Dit gebruikte hij tijdens het spelen met zijn speelgoed altaartje. Hij preekte er op los met zijn zus Riet die misdienaar mocht zijn.

Toen Jan 8 jaar was brak de oorlog uit. Helaas maakte hij bombardementen en zelfs een evacuatie mee.  2 jaar later overleed zijn moeder en in 1945 hertrouwde zijn vader.

Als slagerszoon moest hij meehelpen in de slagerij. Vlees bezorgen was zijn taak, maar geregeld was hij op die momenten gevlogen.

Vele jaren is hij misdienaar geweest bij de zusters en op de Pelgromstichting.

Op 13 jarige leeftijd wist hij van een houten kistje een heuse grammofoon te maken die ook echt werkte en waar hij zijn enige grammofoonplaat op heeft versleten.

In 1958 trouwt hij met mijn moeder Anny en 10 jaar later krijgen ze te horen dat zij onvruchtbaar is. Tevens overlijd dit jaar zijn stiefmoeder.

Als iemand uit de familie of vriendenkring hulp nodig hadden stonden zij samen gelijk klaar, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Om hun kinderwens in vervulling te laten gaan, hadden ze samen besloten om te adopteren. In eerste instantie mochten ze maar 1 kind adopteren i.v.m. hun leeftijd, maar omdat het heel goed ging met Peter mochten ze ook nog een dochter, Bianca adopteren.

In 1977 overleed zijn vader.

Nadat wij het huis uit waren en papa met pensioen was ging zijn gezondheid achteruit, na 4 omleidingen bij het hart en een herseninfarct knapte hij toch weer op.

In 1998 trouwde Bianca en een jaar later werd hun eerste kleinkind, Demi geboren. In dat jaar vierde ze ook hun 40 jarig huwelijksfeest voor de kerk.

In 2001 werd Tim, hun 2e kleinkind geboren, hij kon erg genieten van zijn kleinkinderen. De kinderen genoten ook van hem, vooral als hij de bus met snoepjes te voorschijn haalde.

De laatste jaren, tijdens de ziekteperiode van mama cijferde papa zichzelf weg en hielp haar met alles wat binnen zijn vermogen lag. Na het overlijden van mama op 30 april jl. pakte je het leven weer positief op. Helaas maakte die onverwachte maagbloeding er een einde aan.

Pap, je was een soms harde maar bovenal lieve zorgzame vader en stond altijd klaar voor andere.

Dag lieve papa