jef welters
- 77 jaar
- Geboortedatum Mei 02, 1930
- Sterfdatum Okt 07, 2007
- maastricht, Nederland
ik draag dit op voor pa ,,,ik mis hem zo erg word alleen maar meer inplaats van minder,,ook mijn ma is overleden ,,,,ook haar mis ik elke seconde van de dag,,men zegt leven gaat verder,,,maar mijn leven staat stil van af de dag dat ze weg zijn,,,
Sponsor
Laat je vrienden weten dat het je raakt.
Voeg deze Tribute toe aan je Facebook pagina.


Opa ik mis u zo verschrikkelijk....
mandyke21 Feb 20, 2009
al wordt hij nog zo oud.
Hij was en blijft een zegen
Een vader is vaak een
rots in de branding,
altijd sterk, altijd paraat.
Daarom is het best heel moeilijk
dat hij me hier op aarde verlaat.
Ik heb mijn vader niet verloren,
daarvoor gaf hij mij teveel.
Wat hij me zei dat blijf ik horen,
van wat ik ben is hij mijn deel.
Ik kom hem overal tegen, in wat
ik doe en wat ik laat.
Hij was en blijft
voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds
verder gaat.
Mijn herinnering
jessy245 Feb 20, 2009
vraagje van ncrvprogramma man bijt hond
an_ma_rie Feb 17, 2009
Wij hebben inmiddels al drie jaar een rubriek de troostplek. In deze rubriek gaan wij met iemand naar een graf/plek van een overleden dierbare. Bij die plek hebben we het over die plek en wat het voor die persoon betekent.
We maken daar vervolgens een integere reportage van ongeveer 3:30 minuten. Vragen die gesteld worden zijn in de trant van: wat betekent deze plek voor u? Hoe belangrijk is deze plek voor u? etc.
Bedoeling is dat kijkers zich herkennen in verhalen en zien hoe mensen omgaan met het verdriet en dat een plaatsje geven.
Wij zijn nog op zoek naar bijzondere verhalen. Als u denkt: ik wil mijn verhaal wel kwijt, neemt u dan aub contact op met onderstaand nummer.
Ook voor meer info kan u op dit nummer terecht.
Ik stuur hierbij ook een website door waar u een item van de troostplek kan bekijken.
www.dodenzijnnietstil.nl (op homepage kan u troostplek aanklikken)
Ik hoop van u te horen
mvg
Annemarie Bouwman
redacteur man bijt hond
035-6719058
Mijn herinnering
berty_w Feb 16, 2009
is vaak niet met woorden uit te leggen.
als ik in de spiegel kijkt
. zie ik dat ik steeds meer op pa lijkt
nu ze er niet meer zijn .
is het leven niet meer zo fijn.
het verdriet wat niemand ziet.
vedring ik met mijn wiet.
ze zijn altijd in mijn gedachten.
zie dan hoe ze lachten.
voor pa en ma die we nooit zullen vergeten.
een hele dikke knuffel van bertje