Over
Ko en ik
Ko was een fantastische man, die mij begreep met al mijn beperkingen. Natuurlijk, hij was geen heilige, maar 1 ding hadden wij toch echt gemeen, onze humor. Nou ja, we deelden wel meer samen. We namen elkaars hobbies serieus, we keken nergens meer van op als de een deed waar de ander totaal geen interesse in had. We gingen ook lekker samen uit eten, ook een hobby. Ko was een computerfreak, en ik kreeg gisteren te horen hoe hij werd gelauwerd door zijn collega's. Niet alleen vanwege zijn werk, maar ook zijn persoontje wordt node gemist. Ik wilde dat ik dat met iemand kon delen, maar zijn familie beschouwt mij niet als familie, en zijn collega's laten niets van zich horen. Ik hoop dat in de toekomst er meerdere mensen zijn met hun eigen herinneringen aan Ko en die met mij willen delen. Ondertussen is er het eea veranderd. Mijn schoonfamilie heeft mij weer geaccepteerd en daar ben ik heel gelukkig mee. Ik begrijp dat zijn collega's niet schrijven, omdat ze Ko eigenlijk niet kenden. Ze waren tenslotte allemaal gedetacheerd. Toch hoop ik stilletjes dat er collega's zijn die het aandurven om hier iets op te schrijven. Jullie zijn van harte welkom.
Deze Tribute is gesponsord
Laat je vrienden weten dat het je raakt.
Voeg deze Tribute toe aan je Facebook pagina.

Onze tweede trouwdag
Mieke 2 dagen geleden
Ik mis je en hou nog steeds ontzettend veel van je......
Dag lieveling.
Mijn herinnering
Manuella Nov 04, 2009
Je kent me helemaal niet en ik kenden jou en Ko ook niet , maar ik heb 2 dagen de tijd genomen om al je verhalen te lezen , wat me erg duidelijk wordt is dat je veel van hem hield.
Ik ben in feb 2001 mijn vader verloren 51 jaar plotsklap aan kanker en in maart 2001 mijn zusje van 21 die 8 maand zwanger was , ze is doodgereden
Ik was toen net moeder geworden van mijn dochtertje , ik ben opgevoed door mijn vader en hij was dan ook alles wat ik had
na zijn dood kwam ik ook alleen te staan ondanks dat hij 4 zussen heeft en 3 broers en ik heel veel nichtjes en neefjes heb heb ik ze nooit meer gezien
op de dag dat mijn vader werd begraen werd er gezegd dat ik niet mocht huilen want het hoorden bij het leven
Ik had mijn vriend en mijn dochter maar toch mis je ineens een groot stuk vanje leven in mijn geval 21 jaar een vader en een zus
nu 9 jaar later zie ik nog steeds niemand van de familie want dat willen ze niet mijn vader is dood dus waarom zouden ze ?
Ik ben katoliek maar naar de kerk gaan doe ik niet meer al jaren niet tot afg jaar ik toevaliig mijn vroege dominee tegen kwam en hij tegen mij zei of het wel goed met me ging
Ik kwam net als jij 3x pw op het kerkhof want ik woon er 5 min vandaan tot dat ze dominee me vertelden zolang ik er geen vrede mee kan vinden dat mijn vader er neit meer is ik hem aan de aarde gebonden hou en hij nooit een plek zal vinden in de hemel want ik hou hem dan aardgebonden door mijn zorgen en problemen en dat wil ik niet
ik ga nu op speciale dagen en soms 1x zo maar even en verder praat ik met hem als ik dat thuis gewoon even nodig heb
Ik hoop dat jij ook ooit een manier zal vinden om jou man waar je blijkbaar en overduidelijk enorm veel van hield een eeuwige plek te geven in je hart en dat je dan verder kan met je leven want ik denk dat hij erg verdrietig zou zijn als hij ziet dat je niet verder komt
Hou vooral alles in je hart en vergeet nooit dat hij ongewild dan alles achter heeft gelaten maar zijn liefde voor jou nam hij mee en jou liefde voor hem zal altijd blijven leven
Mieke (Nov 04, 2009)
Eindelijk....
Mieke Nov 02, 2009
Ik hou van je.
Vredig, rustig en kalm
Mieke Okt 15, 2009
Ik ging vredig naar huis, maar toen sloeg het gemis weer heftig toe. Ik bleef naar het raam kijken of je auto er al aan kwam. Mijn verstand weet dat dat niet kan, maar gevoelsmatig heb ik het echt nog niet geaccepteerd. Ik kan nog steeds niet geloven dat wij niet meer zullen dollen, echt lekkere gesprekken voeren of gewoon jij jouw computerprogramma's en ik met mijn nieuwe studie.
Helaas heb ik nog steeds geen bericht gehad hoe laat die nationale boomplantdag is, wanneer het onze beurt is. Maar de maand oktober is nog niet om.
God, wat zou ik er voor geven om nog een keer samen met jou te schateren om iets sufs, elkaar lekker wazig aanstaren, ik over jouw computer, jij over mijn studie.
Ik zet de foto's van jouw graf hier neer, zodat jouw familie en eventueel andere mensen die jou hebben gekend, in ieder geval zien dat jij voorlopig niets meer erbij krijgt. Er is geen steen meer te zien. Ik hou van je lieverd en dat zal ik blijven doen ook.