Maaike Kuiper
- Man
- Sterfdatum Feb 06, 2007
- Hengelo, Netherlands
Maaike Kuiper werd op 6 februari 2007 in Hengelo vermoord. Zij was destijds student op de Hogeschool Edith Stein (een PABO) en schreef gedichten.Deze pagina is ter herinnering aan haar en iedereen die zijn steun wil betuigen.
Meer »
Over
Het laatste debuut
's nachts
denk ik vaak
wat doe ik
verkeerd
wat zeg ik
verkerd
wat denk ik
verkeerd
misschien
ben ik
verkeerd
misschien
ook niet
misschien
lijk ik
onduidelijk
verkeerd
Sponsor
Houd de herinnering levend en sponsor deze Tribute
Deel deze Tribute
Laat weten dat je het nooit zult vergetenOR
jij
claudia Apr 22, 2012
totaal zinloze dood, noooit vergeten!
zo vaak moet ik nog denken aan die gek die boven mij woonde, die jou dit aangedaan heeft.
als ik aan jou denk zie ik je nog zo voor me.....genietend van je jonge poesjes op je balkon....
dit had echt nooit mogen gebeuren....
claudia
jij
claudia Apr 22, 2012
totaal zinloze dood, noooit vergeten!
zo vaak moet ik nog denken aan die gek die boven mij woonde, die jou dit aangedaan heeft.
als ik aan jou denk zie ik je nog zo voor me.....genietend van je jonge poesjes op je balkon....
dit had echt nooit mogen gebeuren....
claudia
Coachingskalender 6 febr. 2012
Bibian Cosijn Feb 06, 2012
Echt kijken betekent tranen zien voordat ze vallen
Zijn collega’s hadden het er nooit meer over. Het was ook al zo lang geleden. Nieuwe collega’s wisten zelfs van niets. Maar hij droeg het verdriet al jaren met zich mee: zijn dochter was vermoord. Geen lustmoord, geen liefde, geen jaloezie; nee: iemand had geld nodig en dacht het bij haar te vinden. Hij kon het niet verkroppen dat iemand daartoe in staat was. Hij zat soms wat voor zich uit te staren en vergat dat hij aan het werk was.
Nee, zijn werk leed er niet onder, hij leed eronder, maar hij had geleerd ermee te leven. En nu, vandaag, was het alweer vijftien jaar geleden. Hij dacht er wel eens over hoe het zou zijn als het niet gebeurd was, maar dat lukte niet erg. Zijn fantasie stond geen beelden toe. Ze vroegen hem wel eens hoeveel kinderen hij had. Eén keer had hij zich vergist en ‘drie’ gezegd. Maar hij schrok van zichzelf. Het voelde als verraad. En het is hem nooit meer gebeurd. Nu zei hij: ‘Vier, waarvan drie in leven.’
Toen de manager van de zaak die ochtend bij hem kwam, keek hij op. Die vroeg nota bene hoe het met hem ging, vandaag. Tranen welden op. Iemand zag hem. Zag hém, niet een werknemer, niet een computerdeskundige, niet een kantoorman, niet een van de velen, nee, hij zag een mens. Een mens in zijn zwakheid en hij ging er niet aan voorbij.
Opgedragen aan Maaike Kuiper (26 september 1972 - 6 februari 1997)
Het laatste debuut
Chantal Aug 05, 2011
Onlangs was ik mijn klas aan het opruimen en bekeek ik, zoals ik zo vaak doe, de dichtbundel van Maaike weer. En in mijn gedachten ging ik weer terug naar die dag in februari, toen we hoorden wat er gebeurd was... Brrr...
Daarnaast voel ik de kracht van Maaike en haar ouders, als ik die bundel doorblader en put ik er energie uit om elk nieuw schooljaar dingen mooier en beter te doen (zoals Maaike dat waarschijnlijk ook gedaan had, als ze de kans gekregen had)...