Prinses Juliana Tribute

Juliana werd op 30 april 1909 geboren als dochter van koningin Wilhelmina en prins Hendrik. Al vroeg raakte zij, als kroonprinses, ervan doordrongen dat zij de toekomst van het Oranjehuis belichaamde. In november 1918 werd zij samen met haar moeder op het Malieveld door het volk toegejuicht, nadat de revolutiepoging in Nederland was mislukt. De negenjarige Juliana kon de populariteit van het koningshuis van nabij ervaren.

De opleiding van prinses Juliana verliep in een hoog tempo. Op achttienjarige leeftijd was zij voorbereid om haar moeder op te volgen, mocht dat nodig zijn. Dit bleek vooralsnog niet aan de orde en Juliana ging in Leiden studeren. Hoewel zij haar best deed om een 'gewone studente' te zijn, bleek dit onmogelijk. Na drie jaar haalde Wilhelmina haar terug naar het paleis. Juliana verkreeg in 1930 een ere-doctoraat in de letteren en wijsbegeerte.

De volgende grote stap in haar leven betrof een passend huwelijk. De toekomst van het Oranjehuis hing daarvan af en was dus van groot belang. Na enkele jaren speuren naar een goede kandidaat, werd in 1936 de verloving bekendgemaakt met Bernhard zur Lippe-Biesterfeld. Deze man van de wereld maakte het voor Juliana voor het eerst in haar leven mogelijk om al reizend buiten de invloed van Wilhelmina te verkeren. Het huwelijk werd gesloten op 7 januari 1937. Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren: Beatrix (1938), Irene (1939), Margriet (1943) en Christina (1947).

Toen het Duitse leger op 10 mei 1940 Nederland binnenviel, weken Juliana en Bernhard met hun twee kinderen uit naar Engeland. Terwijl prins Bernhard bij koningin Wilhelmina in Londen achterbleef, reisde Juliana met haar dochters door naar Canada. Van daaruit bezocht zij verschillende Nederlandse koloniën, onder andere Suriname en de Antillen. In april 1945 vestigde zij zich met koningin Wilhelmina in Breda, in het bevrijde deel van Nederland. Daar werkte zij mee aan een hulpactie voor de bevolking in het noordelijke deel van Nederland, waar velen onder de hongerwinter hadden geleden.

Wilhelmina besloot in 1948 afstand te doen van de troon. Dit vanwege haar gezondheid en omdat zij teleurgesteld was over de politieke ontwikkelingen in Nederland na de oorlog,. Op 6 september 1948 trad Juliana aan als nieuwe koningin van Nederland.

Een aantal belangrijke gebeurtenissen vond plaats tijdens haar koningsschap. Zij zette haar handtekening onder de soevereiniteitsverklaring van Indonesië in 1949 en in 1975 tekende zij voor de onafhankelijkheid van Suriname. In 1953 zette zij zich in voor de slachtoffers van de watersnoodramp in Zeeland en maakte faam als 'moeder des vaderlands'. Zij bleef verder ook betrokken bij sociale kwesties en liet zich eens ontvallen dat zij eigenlijk het liefst maatschappelijk werker was geworden. Juliana was nauw betrokken bij de formatie van de kabinetten tijdens haar regeerperiode. In haar optreden als staatshoofd toonde zij een zekere eigenzinnigheid. Een bekend voorbeeld hiervan is haar speech voor het Amerikaanse Congres, waarin zij pleitte voor wereldvrede en vreedzame coëxistentie. In deze speech is wel de invloed van Greet Hofmans herkend. Juliana’s omgang met deze gebedsgenezeres leidde tot een affaire, die het huwelijk van Juliana en Bernhard en zelfs de monarchie in gevaar bracht. Greet Hofmans moest het veld ruimen, nadat Bernhard via het Duitse blad Der Spiegel ruchtbaarheid over de situatie aan het hof had gegeven. Ook daarna waren er nog schandalen; de schoonzoons van Juliana vielen niet altijd in goede aarde en in de jaren zeventig volgde de Lockheed-affaire, waarbij Bernhard werd beschuldigd van het aannemen van steekpenningen. Juliana bleef echter onverminderd populair. Haar afkeer van hofetiquette en conventionaliteit maakten haar een ideale koningin in de roerige jaren zestig en zeventig.

Op 31 januari 1980 maakte zij bekend af te treden als koningin, waarna op koninginnedag 1980 prinses Beatrix haar opvolgde. Daarna leidde (nu weer prinses) Juliana een rustig leven. Haar laatste publieke optreden was in 1998 bij het huwelijk van prins Maurits en prinses Marilène, toen zij nog eenmaal de conventies schond door als protestant ter communie te gaan.

Juliana overleed op 20 maart 2004 op 94-jarige leeftijd op Paleis Soestdijk aan de gevolgen van een longontsteking. Juliana was 32 jaar lang - van 1948 tot 1980 - koningin der Nederlanden.