Rattaplan was het trouwe maatje van de militairen in Uruzgan. Misschien niet meteen een vredesstichter tussen NL en de Afghanen (ze gromde graag naar de Afghanen), maar een bron van vreugde voor alle soldaten. Op deze pagina gaan we ons hondje herdenken.

En lieve mensen, toen ik vanmorgen deze pagina opzette, kon ik niet vermoeden dat het zulke heftige emoties zou oproepen. Ik zou het fijn vinden als jullie iets liefs nalaten voor Rataplan, liever dan dat er beschuldigingen worden geuit, of dat er onderling wordt geruziet.

We zijn er niet zelf bij geweest, dus we weten niet precies wat er is gebeurd, en waarom.

Dus laten we ons hier van onze goeie kant tonen aan het beessie...

Met dank & een welgemeende groet aan alles wat leeft.

Woef!