Ronald van der Wie Tribute

ik heb net het afgelopen weekend pas gehoord dat je er niet meer was! Sinds moet ik aan je denken! En dat weet je zeker...
Nog een of twee jaar terug was ik op zoek naar jou, er was niks op internet te vinden, nu snap ik pas waarom.
Nu pas besef ik dat het al 8-9 jaar geleden is dat wij zo leuke vriendschap hadden, wij gingen na de lessen tai-chi nog extra oefenen en soms zelf in het weekend. Wij hadden zo veel leuke gesprekken gehad, je hebt altijd zo gelachen over dingen die ik vertelde...
Je was zo bijzonder iemand, en dat weten zeker al je vrienden die je het laatste jaar rond zich had.
Je hebt ooit tegen mij gezegd dat het raar was dat sommige mensen plotseling uit onze leven verdwijnen en geen contact met ons hebben, sorry dat ik een van hen was! Pas nu begrijp ik wat je bedoelde, je had het over mensen die voor ons wat betekenden, en dat was jij wel, ook als wij elkaar niet meer zagen. Ik dacht aan je regelmatig! Als je zou weten dat ik 3 kinderen heb gekregen zou ja pas goed gaan lachen of misschien niet...
Ik voel mij zo verdrietig en moet zo huilen, ik miss jou, dit heb ik niet verwacht, niet bij jou! Ik dacht dat wij zouden elkaar nog in dit leven ontmoeten, ik had het gevoel dat je leefde en tegelijk weet ik dat je ook nog leeft en dat je altijd bij ons allemaal blijft totdat wij elkaar alweer ooit tegenkomen...
Ik zal je nooit vergeten!
Jitka

Vandaag is het 3 jaar geleden dat je overleden bent. Fijn dat je in die 3 jaar af en toe nog steeds heel dichtbij me was. Dankjewel daarvoor.