Zuster Emmanuelle , ’de voddenraapter van Caïro’, is zondagnacht op 99-jarige leeftijd overleden in een rusthuis in de Franse Var. Op 16 november zou ze 100 geworden zijn. De zuster overleed in haar slaap. Ze wijdde haar leven aan de allerarmsten. In 2005 kende de Belgische minister van Ontwikkelingssamenwerking Armand De Decker de zuster de titel van Grootofficier in de Kroonorde toe. Ze kreeg deze onderscheiding voor de buitengewone weg die zij in de internationale strijd tegen armoede afglegde.

Zuster Emmanuelle, geboren als Madeleine Cinquin, behoorde tot de religieuze congregatie van Onze-Lieve-Vrouw van Sion. Zij is Brusselse van oorsprong, maar heeft als "Voddenraapster van Caïro" haar hele leven de armsten geholpen, en dag na dag samen met hen in armoede geleefd.

Alvorens de naam van Zuster Emmanuelle op te nemen, leidt de jonge Madeleine Cinquin een vreedzame jeugd in Brussel tot wanneer ze op een vreselijke wijze getroffen wordt door de dood van haar vader. Derhalve, treedt ze in als kloosterzuster met de bedoeling zich met de ongelukkige jeugd bezig te houden.

Levendig en briljant als ze is, wordt Zuster Emmanuelle lerares letteren en filosofie in Egypte, Turkije en Tunesië. Maar op het moment van haar opruststelling als leerkracht, beslist ze zich volledig te wijden aan de armen en installeert zich in Caïro bij de voddenrapers in een sloppenwijk, omringd door afval, ratten, ziektes en de dagelijkse miserie.

Onverstoorbaar werkt ze zonder onderbreking, met slechts één gevoel in het hart: de vreugde van het ter hulp komen van de armsten onder de armen. En daar waar de armoede schijnbaar land en mensen op een definitieve wijze scheen toegetakeld te hebben, zal zij erin slagen het onmogelijke te trotseren door scholen, huizen en dispensaria te bouwen, ondersteund door giften komende van de hele wereld.

Niets kan Zuster Emmanuelle tegenhouden wanneer ze op de leeftijd van 74 jaar beslist om te «herbeginnen vanaf nul» en het tragische lot van mensen in Egypte, Labanon, Soedan, de Filipijnen … te delen. Intussen sticht ze ook een vereniging, "les amis de sœur Emmanuelle" , die op de dag van vandaag steun biedt aan meer dan 60 000 kinderen overal ter wereld.

Begrafenis

Op haar uitdrukkelijk verzoek zal zuster Emmanuelle in strikte intimiteit begraven worden. Later wordt er wel een herdenkingsmis opgedragen in Parijs.