Als ik aan Lien denk …

dan herinner ik me haar vriendschap.

Dan gaan de vele gesprekken die wij hebben gevoerd door mijn hoofd.

Lien kon goed luisteren. Ze had vaak een heel wijze reactie op iets wat ik haar vertelde.

En haar gevoel voor humor maakte dat we heel wat afgelachen hebben …

Toen we heel jong waren, hadden we nog wel eens ruzie.

Het was vast niet makkelijk voor haar om zo’n ‘haantje de voorste’ als ik als zus te hebben …

Voordat zij de kans kreeg een idee uit te spreken, had ik het vaak al uitgevoerd!

Maar naarmate we ouder werden groeide onze vriendschap.

En wij hebben 58 jaar lief en leed gedeeld.

Lien, wij hadden het regelmatig over leven na de dood.

Jij geloofde daarin, net als ik.

En in de dagen na je overlijden, heb je ons vele signalen vanuit die andere wereld gegeven.

Ik ben heel blij dat jij in dit leven mijn zus was en ik mis je vreselijk ...

MARIAN