Als kind was het al heel bijzonder om naar het buitenland te gaan. Tijdens een herfstvakantie in Noorbeek (Limburg) deden we vaak kleine uitstapjes naar Duitsland en Belgie.

Dit was uiteraard nog voor de euro en geldautomaten, dus moest je ter plaatse geld wisselen. Op zo'n dag wouden we naar de grotten van Han waar uiteraard in Belgische franken betaald moest worden. Mijn vader deed daarom ook niet kinderachtig, en wisselde daarom 25 gulden om. Toen kon je nog wat met 25 gulden.

Hij kwam dan ook teruglopen met en stapel bankbiljetten waar de hele familie stevig van onder de indruk was; briefjes van 100 en 1000 of het niets was. Heit voelde ich letterlijk de koning te rijk. Nog groter was echter de teleustelling dat hij te weinig geld had om de kaartjes te kopen. Kostelijk!! Ik zie nog Wessel die trap aflopen met een grijns op zijn mond van oor tot oor.