Anna Cornelia Jeaneth de Regt - Daalmeijer Tribute

Wat erg toch, dat een moeder en vrouw zo jong moet sterven! Veel kracht toegewenst met dit grote verlies!

Als ik aan Jeaneth denk, denk ik aan een moeder, want dat was ze met hart en ziel. Toen wij buurtjes werden en Manon nog erg klein was, was zo'n beetje het eerste wat ze vertelde dat er snel een broertje of zusje bij moest komen. Als de kinderen het eten thuis niet luste kwam het over de schutting buiten het gezichtsveld van de kinderen, en mochten ze bij de buurvrouw eten want daar was het veel lekkerder, van beide kanten. Jaren waren wij eerst buurtjes en later vriendinnen. Justin en Mathijs werden dikke vrienden,en ook na de verhuizing zochten we elkaar regelmatig op, gezellig voor een bakkie. Toen kwam helaas dat vreselijke bericht, Jeaneth belde zelf om te vertellen datze ernstig ziek was. Wat een strijd heeft ze toen geleverd met maar één groot doel, haar kinderen niet achterlaten. Zedeed het onmogelijke en krabbelde steeds weer op.Tot die laatste strijd die kon ze niet meer winnen. Nog vlak voor haar overlijden hebben we nog samen gelachen, want ik moest een sjekkie voor haar draaien,en humor had ze tot het laatst, en gehuild. Lieve Manon,Mathijs en Monique we zullen haar nooit vergeten.

Liefs Lucienne