Wij denken nog heel vaak aan Thamara en zijn dan ontroerd. We missen haar nog steeds! Zoals wij haar kenden was ze lief, onder een beetje een ondeugend uiterlijk, onstuimig, gevoelig, artistiek, spontaan en vaak luidruchtig maar ook stil, een luisterend oor. Ze was lief en 'stout' tegelijk. Een beetje zoals dat past bij een Borderlinertje. Haar opmerkingen deden ons af en toe versteld staan. Ze kon er heel rare dingen uitflappen en hoewel we hiermee ook niet altijd raad wisten: vaak moesten we daar ook heel erg hard om lachen. En zij zelf ook :-). En wat heeft zij een verdriet gehad.....

Thamara, lieve schat: wat heb je gedaan? Zoveel mensen, onder wie ook wij, gaven zoveel om jou! Jij, klein sterretje aan de hemel! We missen jou. En we blijven aan jou denken en van je houden, hoe kort je ook in ons leven geweest bent.....

Veel liefs,
Johan & Monique