Thamara van der Vleuten Tribute

Je zat in mijn klas,samen met Linda 2 handen op 1 buik waren jullie.Ontstuimig vrouwke,maar wel een leuk mens.jammer dat je bent gegaan,maar ergens weet ik hoe zwaar het leven kan zijn met Borderline(ik ben sinds kort gediagnoseerd).Ik weet niet of je me nog zou kennen,maar ik herinner me jou wel.Je liet altijd wel indruk achter bij mensen denk ik,je was zo levendig.Hoop dat je nu je geluk en rust gevonden hebt en wie weet ooit tot ziens.
Groeten marion

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan mijn kleine meid en filmmuze denk. Als ik om me heen kijk zie ik alle spulletjes die ik van Tham heb. Liever zou ik al die spullen inruilen om mn kleine meid weer terug te zien, maar ik weet maar al te goed dat dit niet mogelijk is. Ik weet dat je het zo wilde als je daarboven ook maar weet dat ik dit juist NIET wilde en er genoeg mensen zijn/waren die van je hielden zoals je was. Een dolle meid was je af en toe maar je stond altijd voor me klaar. Nu mis ik je nog elke dag.