Vandaag ben je geboren en overleden, exact 65 jaar geleden. Ik steek hier even een kaarsje voor jou aan. Vandaag ben ik weer even naar het graf van jullie geweest en sta daar altijd even stil. Ik krijg dan altijd een verdrietige knoop in mijn maag daar. Waarschijnlijk omdat ik het verdriet nog steeds niet goed heb kunnen verwerken/ geen plekje heb kunnen geven. Thuis heb ik een sneeuwbolletje met pa en ma's foto en ook op mijn bureau hebben jullie een mooi plekje. Ook in de kerk heb ik vandaag een dikke 9-dagen brander aangestoken. Onlangs was ik 50 jaar koorlid van Koor sAmen (voorheen Stella Maris) ik zal hieronder even een foto plaatsen, dan is ons gezin ook vereeuwigd op deze site❤️ Letten jullie een beetje op ons vanaf daarboven????? Dankjewel ???????? Ooit gaan we elkaar allemaal weerzien ???????? Tot een volgende keer lieverds!????????????

Lieve Trudy, in 15 jaar tijd is er heel veel gebeurd, maar dat heb je ongetwijfeld van bovenaf allemaal gezien en meegemaakt. Inmiddels ben ik ook al "oud" aan het worden... in februari ben ik al 65 jaar geworden, inmiddels al 42 jaar getrouwd met mijn grote liefde "Arnold" en zijn wij samen al een trotse opa en oma van 6 kleinkinderen.... op volgorde van leeftijd met daarachter het jaartal van geboorte; Diede (2016), Maud (2017), Pippa (2018), Milli (2019), Liza (2020) en Lasse (2021). Ook zul je gemerkt hebben dat pap en mam bij jou boven zijn. Pap op 29-10-2020 en Mam op 13-05-2021.

Je moeder heeft jou 8½ maand gedragen en toen ben je dood geboren. Ik heb jou niet gezien of even mogen vasthouden. Nu ben jij een "STERRETJE" boven aan de hemel. Ik denk heel veel aan jou. Je moeder ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- Lieve Trudy, Door jouw moeder gedragen, Door jouw vader slechts enkele seconden gezien. Het evenbeeld van je grote zus Marian toen ze geboren werd. Maar nu voor eeuwig " het ENGELTJE " van ons gezin. Marian-Trudy-Ton-Harry Je vader

meis ik heb het zelfde meegemaakt. ik ben nu 55 jaar. mijn zusje was 2 jaar ouder als ik. ze was geboren met de navelstreng om haar nekje. ik zelf ben ook zo geboren maar heb het overleefd. ik kwam er achter toen ik 16 jaar was. er werd niet over gesproken. ik heb zelf alles moet uitzoeken. ik moet er nog mee leven. ik weet ongeveer waar ze begraven is maar niet precies waar.ik mis haar. vooral omdat mijn oudste zus op 41 jarige leeftijd is overleden aan een herseninfarct. en mijn andere zus zie ik nooit meer omdat ze overal problemen over maakt. dus nu heb ik toch altijd van hoe was mijn zusje geweest.? ik ben blij dat er tegenwoordig opener over gepraat word zo dat jehet een plaatsje kan geven. sterkte met je gedachten. edith hier een bloemetje voor onze zusjes

Ik heb geen herinnering... maar kan me het gemis en de pijn goed voor stellen. liefs Bianca

Voor altijd herinnerd...in liefde, Voor altijd aanwezig...in woord en in geest, Voor altijd verbonden...door onzichtbare banden, Door Pa & Ma gekoesterd;...maar gemist nog het meest. Zo blijf je ook in mijn gedachte.... Liefs,Marian (jouw oudere zus)